Postanowiłem wyskoczyć na krótko do Białowieży. Przy takiej dusznej i upalnej pogodzie tylko puszcza może dać trochę wytchnienia i oddechu. Pojechałem trochę dłuższa trasą, przez Bielsk Podlaski mając w planie odtworzenie swoich dwóch skrzynek z GC. Pierwszy postój przy moście w Ploskach, niestety stare i malownicze wierzby które rosły przy samej drodze powycinano i posadzono nowe, młodziutkie drzewa. Poźniej krótki spacerek po parku w Bielsku Podlaskim i dalej do Białowieży. Tradycyjny już postój pod hipermarketem w Hajnówce - trzeba coś kupić na kolację i jutrzejsze śniadanie. I wreszcie puszcza. W Zwierzyńcu miłe zaskoczenie - usunięto słupki zagradzające wjazd na parking gdzie kilka lat temu spłonęła restauracja, jacyś ludzie wycinali trawę która cały plac zarósł - może coś tam będzie z myślą o turystach.
Jadę przez Grudki w stronę przejścia granicznego. Około 1,5 km od szlabanu - znak, zakaż ruchu wszelkich pojazdów więc Mruczek zostaje na poboczu a ja spacerkiem w stronę "końca Europy" :)
Przejście zmieniło się nie do poznania. Pamiętam, że zaraz po uruchomieniu go stały tylko jakieś szare kontenery i wyglądało to niezbyt ciekawie. Teraz - zadbany teren, ładny budynek, wszystko dokładnie ogrodzone, oznakowane, robi wrażenie. Obserwuje zza szlabanu jakichś ludzi którzy właśnie się odprawiają.
Po obfotografowaniu i pooglądaniu wracam do Mruczka, chwilę się w nim grzebię i gdy chcę ruszać, podchodzi do mnie dwóch panów (tych z przejścia granicznego, widać że ojciec z synem) i zagadują czy nie mógłbym ich podwieźć.
Dałem się namówić i w ten sposób Mruczek po praz pierwszy wiózł "autostopowiczów" Bardzo ciekawe towarzystwo - duńczycy, z Kopenhagi :) Na piechotę, przez Puszcze po stronie Białoruskiej do Polski planują trochę pozwiedzać nasz kraj i później POWRÓT samolotem z Warszawy do Kopenhagi.
Dzisiejsze fotki. Przejechałem ok. 110 km.
MAPA
Dojechaliśmy do Malborka, parking po drugiej stronie Nogatu, zaraz koło campingu, przejście drewnianym mostem, z którego jest prześliczny widok na zamek. Deszcz pada, ale nie jest to ulewa, więc jakoś dajemy radę. Zaczynamy od niezależnej wystawy maszyn oblężniczych - obiekty/eksponaty można macać, dotykać nawet w pewnym zakresie uruchamiać.
Dzisiejszy dzień zaczęliśmy śniadaniem skoro świt czyli kolo 11 :) Później częściowe pakowanie (większe rzeczy jak stolik, foteliki itp zostały na polu namiotowym) i podjechaliśmy do parku linowego w Starych Jabłonkach.Adam spisał się świetnie - przeszedł trasę w dobrym czasie bez żadnego błędu. Ja miałem radochę obserwując jego walkę o zachowanie równowagi.
Ciepło, słonecznie, wiatr co prawda wieje ale wśród drzew w ogóle go nie czuć. Śniadanie zjedliśmy koło 10, chociaż ja tradycyjnie wstałem przed 6 :)Później spacer do sklepu po zakupy (zapomniałem o cukrze, wczoraj musiałem pożyczać od gospodarza pola namiotowego) i słodkie lenistwo. Na obiad karkówka przygotowana przez Gośkę - wyśmienita. Poobiednia siesta połączona z nauka mnie gry w Macao (Adam spuścił mi niezłe lanie). Teraz wybieramy się NAD i DO wody - postraszyć miejscowe rekiny.
Śpiewało się tak kiedyś w czasach studenckich - teraz mam możliwość sprawdzenia tego osobiście.
Noc minęła spokojnie, chociaż pod samym kocem i bez włączonego ogrzewania - było trochę zimno. Puszcza to jednak niezła lodówka. Pochodziłam sobie trochę po całym terenie - pojawiły się dwie nowe lokomotywy, wyczyszczone, odmalowane. Są tez nowe wagony - widać że przerabiają je na mieszkalne Poznałem też sympatyczne kocisko (podobno przybłęda).
Postanowiłem wyskoczyć na krótko do Białowieży. Przy takiej dusznej i upalnej pogodzie tylko puszcza może dać trochę wytchnienia i oddechu. Pojechałem trochę dłuższa trasą, przez Bielsk Podlaski mając w planie odtworzenie swoich dwóch skrzynek z GC. Pierwszy postój przy moście w Ploskach, niestety stare i malownicze wierzby które rosły przy samej drodze powycinano i posadzono nowe, młodziutkie drzewa. Poźniej krótki spacerek po parku w Bielsku Podlaskim i dalej do Białowieży. Tradycyjny już postój pod hipermarketem w Hajnówce - trzeba coś kupić na kolację i jutrzejsze śniadanie. I wreszcie puszcza. W Zwierzyńcu miłe zaskoczenie - usunięto słupki zagradzające wjazd na parking gdzie kilka lat temu spłonęła restauracja, jacyś ludzie wycinali trawę która cały plac zarósł - może coś tam będzie z myślą o turystach.
Na prawdę warto wybrać się na ranna msze św. w Ostrej Bramie (odprawiana jest po polsku). Tego pięknego języka polskiego, z wileńskim zaśpiewem trzeba koniecznie posłuchać. Dzisiejszą mszę św. odprawiało dwóch kapłanów - jeden ewidentnie miejscowy (to było słychać) drugi - Polak. Zaraz po mszy pojawił się już w cywilnym ubraniu, z plecakiem, przewodnikiem w jednej ręce i aparatem foto w drugiej. Spotkałem go później na mieście jeszcze kilka razy.
